پیپکورونیوم بروماید
Pipecuronium Bromide · Pipecuronium Bromide
گروه دارویی
مسدود کننده عصب، عضله
موارد مصرف
ادجوانت بیهوشی عمومی جهت شل کردن عضلات هنگام لوله گذاری و جراحی.
اشکال دارویی
For inj : 4 mg
موارد منع مصرف
برای بیمارانی که نسبت به آن حساسیت دارد، منع مصرف دارد.
مصرف این دارو برای نوزادان کوچک تر از 3 ماه توصیه نمی شود.
مصرف این دارو برای بیمارانی که نیاز به ونیتلاسیون مکانیکی برای مدت طولانی دارند، توصیه نمی شود.
تداخلات دارویی
استفاده از داروهای زیر تاثیر بلوک عصبی – عضلانی پیپکورونیوم را تشدید می کند: داروهای بیهوشی استنشاقی، آنتی بیوتیک ها ( آمینو گلیکوزید ها، تتراسیکلین ها، باسیتراسین، پلی میکسین B، کلیستین و استرپتومایسین )، املاح منیزیم، کینیدین و سوکسیلین کولین
بارداری
C - مطالعات کافی درباره مصرف داروی این گروه در حیوانات نشان داده است که این دارو اثرات جانبی دارد ولی مطالعات کافی برای انسان در دسترس نیست. با اینحال منافع استفاده از دارو در زنان حامله ممکن است در مقابل خطرات احتمالی آن بیشتر باشد. یا اینکه هیچ گونه مطالعه ای در حیوانات و یا مطالعات کافی در انسان وجود ندارد
شیردهی
مطالعات کافی درباره تاثیر این دارو طی دوره بارداری و شیردهی صورت نگرفته است، بنابراین احتیاط و تنها در صورت نیاز استفاده شود.
عوارض دارویی
ضعف عضلانی
نکات تجویز
پودر را در دمای 2 تا 30 درجه سانتی گراد و دور از نور نگهداری کنید. وقتی با آب باکتریوستاتیک قابل تزریق ( محتوی بنزیل الکل ) مخلوط شود، تا 5 روز در دمای اتاق یا یخچال قابل نگهداری است.
وقتی با حلال های سازگار دیگر مخلوط شود، تا 24 ساعت در یخچال و به صورت یک بار مصرف قابل استفاده است.
مکانیسم اثر
دفع: ادرار
مکانیسم اثر: پیپکورونیوم بروماید شل کننده عضلانی طولانی اثری است که از طریق مهار انتقال عصبی در محل اتصال عصب – عضله، سبب ایجاد فلج عضلات اسکلتی می شود. فلج عضلانی ابتدا انتخابی و به ترتیب زیر انجام می شود: عضلات بالابرنده پلک، عضلات جویدن، اندام ها، شکم، گلوت و درنهایت عضلات بین دنده ای و دیافراگم. این داروهای اثر قابل توجهی بر روی هوشیار یا آستانه درد ندارد. این داروها مهار انتقال عصبی – عضلانی را از طریق رقابت با استیل کولین در اتصال به گیرنده های کولینرژیک صفحه انتهایی حرکتی انجام می دهند. در نتیجه پاسخ صفحه حرکتی به استیل کولین کاهش می یابد. این نوع از مهار عصبی – عضلانی معمولا به وسیله آنتی کولین استراز ها آنتاگونیزه می شود.